VIGPT برای تیم‌ها

فرض کنید می‌خواهید کل تیمتان از VIGPT استفاده کند. با اکانت‌های جداگانه، هر نفر باید خودش پرداخت را دستی انجام دهد، و شما در پایان ماه چند فاکتور جدا و هیچ تصویر روشنی از هزینه ندارید.

سازمان‌ها برای همین ساخته شده‌اند. یک کیف پول تومانیِ مشترک هزینه‌ی طرح‌ها را می‌دهد، هر عضو طرح خودش را دارد، چت هر کس خصوصی می‌ماند، و همه‌چیز از یک کنسول مرکزی اداره می‌شود.

یک کیف پول مشترک، طرح‌های جداگانه

قلب کار یک کیف پول تومانیِ سازمان است: یک موجودی که به خودِ سازمان تعلق دارد، نه به یک نفر. مالکِ سازمان کیف پول را شارژ می‌کند و از همان‌جا برای اعضا طرح می‌خرد.

هر عضو طرح مستقل خودش را می‌گیرد — می‌تواند Standard باشد، Pro یا Max — و هزینه‌ی آن طرح از کیف پول مشترک کسر می‌شود. لازم نیست اعضا کارت بکشند یا اشتراک بخرند؛ در فضای کاری سازمان اصلاً خریدِ اشتراک برایشان فعال نیست و کیف پول را هم نمی‌بینند. مدیریت مالی کارِ مالک است.

اگر بودجه‌ی ماهانه‌ی یک عضو تمام شود، دسترسی‌اش قطع نمی‌شود؛ در همان فضای سازمان به حساب رایگان برمی‌گردد و می‌تواند از مالک درخواست ارتقا کند. این درخواست در صندوقِ درخواست‌های مالک می‌نشیند تا رسیدگی شود.

قیمت طرح‌ها در این نوشته «در زمان نگارش» است؛ برای عددهای به‌روز به قیمت‌ها سر بزنید.

چت هر عضو خصوصی می‌ماند

عضویت در یک سازمان به این معنا نیست که کارتان را کسی می‌خواند. هر عضو در فضای کاری سازمان مجموعه‌ی چت‌های خودش را دارد و این چت‌ها فقط برای خودش دیده می‌شوند. نه اعضای دیگر و نه مالک نمی‌توانند مستقیم چت یک نفر را باز کنند.

هر کاربر دو فضای جدا دارد: فضای شخصی و فضای سازمان. چت‌های شخصی و چت‌های سازمانی از هم جدا می‌مانند و با یک سوییچر می‌توان بینشان جابه‌جا شد. ورود هم مثل همیشه است — شماره‌ی موبایل و کد یک‌بارمصرف پیامکی؛ نوعِ تازه‌ای از اکانت در کار نیست.

کنسولِ مالک

مالکِ سازمان یک کنسول مرکزی دارد که سه کار را یک‌جا انجام می‌دهد:

• اعضا — دعوت افراد تازه، تخصیص یا لغو طرح‌ها، و برداشتن کسی که دیگر عضو نیست.
• درخواست‌ها — رسیدگی به درخواست‌های اعضا برای گرفتن یا ارتقای طرح؛ تأیید یا رد با یک یادداشت.
• مالی — شارژ کیف پول و دیدن اینکه پول کجا خرج شده.

دعوت اعضا با شماره‌ی موبایل انجام می‌شود: یک پیامک با لینک دعوت برای فرد فرستاده می‌شود و او پس از ورود، دعوت را می‌پذیرد. مالک می‌تواند همان موقعِ دعوت هم یک طرح برای عضو در نظر بگیرد که هنگام پذیرش از کیف پول پرداخت شود.

چطور یک سازمان راه می‌افتد

مسیر ساده و چند مرحله‌ای است:

1. درخواست سازمان با یک نام برای تیم.
2. تیمِ VIGPT درخواست را بررسی می‌کند. با تأیید، شما مالکِ سازمان می‌شوید.
3. کیف پول را شارژ کنید. شارژ از طریق پرداخت اینترنتی روی وب انجام می‌شود و حداقلِ هر شارژ ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان است. این مرحله اختیاری است؛ سازمان با کیف پولِ خالی هم روی حساب رایگان کار می‌کند، اما برای خریدِ طرح‌های پولی باید موجودی داشته باشید.
4. اعضا را دعوت کنید و برای هر کدام طرح تعیین کنید.

سازمان‌ها به‌تدریج در دسترس قرار می‌گیرند و ممکن است لازم باشد برای تیمتان درخواست و فعال شوند. همان مرحله‌ی «درخواست سازمان» و بررسیِ آن پیش از فعال‌شدن، بخشی از همین روند است.

این برای چه تیم‌هایی است

سازمان‌ها به‌درد جایی می‌خورند که چند نفر قرار است از VIGPT استفاده کنند و یک نفر مسئول بودجه است:

• یک استودیو یا آژانس که می‌خواهد همه‌ی اعضا زیر یک بودجه کار کنند.
• یک شرکت که ترجیح می‌دهد به‌جای چند فاکتور پراکنده، یک کیف پول و یک تصویر روشن از هزینه داشته باشد.
• تیمی که می‌خواهد به هر عضو طرحِ متناسبِ کارش را بدهد — بعضی Standard، بعضی Max — بی‌آنکه هر کس درگیر پرداخت شود.

اگر تنها کار می‌کنید، یک حساب شخصی همان چیزی است که لازم دارید و این نوشته برایتان موضوعیت ندارد. سازمان‌ها وقتی معنا پیدا می‌کنند که پای یک تیم و یک بودجه‌ی مشترک در میان باشد.

جمع‌بندی

VIGPT برای تیم‌ها یعنی یک کیف پول مشترک به‌جای چند پرداخت جدا، یک طرح برای هر عضو، چت‌هایی که خصوصی می‌مانند، و یک کنسول برای مالک. برای شروع، یک سازمان درخواست کنید، منتظر بررسی بمانید، کیف پول را شارژ کنید و اعضا را دعوت کنید.