بازنویسی و ویرایش متن با VIGPT

نوشتنِ اولین نسخه معمولاً سخت‌ترین بخش نیست؛ سخت‌ترین بخش این است که همان متن را کوتاه‌تر، روشن‌تر یا رسمی‌تر کنید. یک ایمیل که کمی طولانی شده، یک پاراگراف که خودتان هم دوبار می‌خوانیدش تا بفهمید چه گفته‌اید، یا یک متن فارسی که باید انگلیسی تحویل داده شود.

VIGPT برای همین کارها خوب است — نه نوشتن از صفر، بلکه گرفتن متنی که دارید و رساندنش به شکلی که می‌خواهید. در ادامه پنج کار پرتکرار را با نمونه‌پرامپت می‌بینید.

متن را چطور بدهید

متن را مستقیم در نوار پیام بچسبانید (paste کنید) و بگویید با آن چه کنند. برای یک ایمیل یا چند پاراگراف همین کافی است. اگر متن داخل یک فایل است — مثلاً یک PDF — می‌توانید با دکمه‌ی افزودن عکس و فایل آن را ضمیمه کنید و روی همان کار کنید.

نکته‌ای که کیفیت کار را تعیین می‌کند: بگویید چه چیزی باید بماند و چه چیزی باید عوض شود. «بهترش کن» جواب مبهم می‌گیرد؛ «کوتاه‌ترش کن ولی لحن رسمی را نگه دار» جوابی می‌گیرد که به درد می‌خورد.

کوتاه‌کردن

وقتی متن حرف درستی می‌زند اما زیادی طولانی است. به‌جای «خلاصه کن» — که ممکن است نکته‌ها را حذف کند — بگویید چقدر کوتاه و به چه قیمتی:

• «این متن را به نصف کوتاه کن، طوری که هیچ‌کدام از نکته‌های اصلی از دست نرود.»
• «این ایمیل را در سه جمله بازنویسی کن.»
• «این پاراگراف را فشرده‌تر کن؛ جمله‌های اضافی و تکراری را بردار.»

اگر عدد یا محدودیت مشخصی در ذهن دارید — مثلاً یک پیام که باید زیر ۲۰۰ کلمه بماند — همان را بگویید.

روشن‌کردن

گاهی مشکل طول نیست، پیچیدگی است. متن درست است اما خواننده باید دوبار بخواند. در این حالت بگویید مخاطب کیست:

• «این پاراگراف را ساده‌تر بنویس تا برای کسی که با موضوع آشنا نیست هم روشن باشد.»
• «این توضیح فنی را طوری بازنویسی کن که یک مدیر غیرفنی متوجه شود.»
• «این جمله‌ی طولانی را به چند جمله‌ی کوتاه‌تر بشکن.»

هرچه بیشتر بگویید متن برای چه کسی و چه جایی است، نتیجه به همان اندازه دقیق‌تر می‌شود.

تغییر لحن

یک متن، بسته به گیرنده، به چند لحن نیاز دارد. همان جمله‌ها را می‌شود رسمی‌تر یا صمیمی‌تر گفت:

• «این پیام را رسمی‌تر و مؤدبانه‌تر کن، مناسب یک ایمیل کاری.»
• «این متن را صمیمی‌تر و کوتاه‌تر بنویس، انگار برای یک همکار نزدیک می‌نویسم.»
• «این پاسخ را قاطع‌تر بنویس، بدون اینکه تند به نظر برسد.»

اگر بخواهید، می‌توانید چند حالت را پشت سر هم بخواهید و بین‌شان انتخاب کنید: «یک نسخه‌ی رسمی و یک نسخه‌ی خودمانی از این متن بنویس.»

اصلاح غلط‌ها

برای گرفتن غلط‌های نگارشی و دستوری، نکته‌ی مهم این است که مرز کار را مشخص کنید — وگرنه ممکن است کل متن را بازنویسی کند:

• «فقط غلط‌های نگارشی و دستوری این متن را اصلاح کن و بقیه را دست‌نخورده بگذار.»
• «نیم‌فاصله‌ها و علائم نگارشی این متن فارسی را درست کن.»
• «این متن را ویرایش کن و در کنارش کوتاه بگو چه چیزهایی را تغییر دادی.»

آن جمله‌ی آخر مفید است: وقتی می‌بینید چه چیزی عوض شده، هم سریع‌تر بررسی می‌کنید و هم اگر تغییری را نپسندیدید، برش می‌گردانید.

ترجمه

فارسی و انگلیسی هر دو در VIGPT زبان اصلی‌اند، نه ترجمه‌ی دست‌دوم. برای ترجمه، به‌جای برگردان کلمه‌به‌کلمه، بگویید نتیجه باید طبیعی باشد:

• «این متن را به انگلیسی روان و طبیعی ترجمه کن، نه کلمه‌به‌کلمه.»
• «این ایمیل انگلیسی را به فارسی رسمی ترجمه کن.»
• «این متن را به انگلیسی ترجمه کن و لحن رسمی و حرفه‌ای‌اش را حفظ کن.»

اگر اصطلاح یا نام خاصی هست که نباید ترجمه شود، همان را هم بگویید تا دست‌نخورده بماند.

انتخاب مدل را به Auto بسپارید

برای این کارها لازم نیست خودتان مدل را انتخاب کنید. روی Auto بمانید تا هر پیام به مدل مناسبش برود؛ یک بازنویسی ساده به مدل سریع می‌رود و یک متن دشوارتر به مدل قوی‌تر.

دو کار دیگر هم ممکن است به کارتان بیاید:

• اگر نتیجه را نپسندیدید، همان‌جا بگویید چه چیزی را عوض کند — لازم نیست از نو شروع کنید. گفت‌وگو و متن ضمیمه‌شده حفظ می‌شوند.
• اگر می‌خواهید ببینید یک متن در دست چند مدل چطور در می‌آید، می‌توانید همان درخواست را روی مدل‌های مختلف اجرا کنید و پاسخ‌ها را کنار هم بگذارید.

هر متنی را که می‌گیرید یک‌بار خودتان بخوانید. مدل چیزهایی را که به آن نگفته‌اید نمی‌داند؛ ممکن است هنگام کوتاه‌کردن یک نکته‌ی مهم را کم‌رنگ کند یا در تغییر لحن معنایی را کمی جابه‌جا کند. متن نهایی همان است که شما تأیید می‌کنید.

جمع‌بندی

متن را بچسبانید، بگویید چه چیزی بماند و چه چیزی عوض شود، و روی Auto بمانید. تفاوت میان «بهترش کن» و «کوتاه‌ترش کن ولی لحن رسمی را نگه دار» همان تفاوت میان یک حدس و یک ویرایش دقیق است.